Wolin jest bałtycką wyspą tuż przy wybrzeżu Pomeranii, nieopodal ujść rzek Świny i Dziwny. Bród pozwalający przejść na wyspę przez Dziwnę oznaczał, że zasiedlana mogła być już u samego zarania historii. W którymś momencie IX w. n.e. zamieszkiwała ją najwyraźniej mieszanka Skandynawów i Słowian. Również wtedy stawiano tam znajdowane dziś fortyfikacje, potrzebne nowo powstałemu ośrodkowi handlowo-rybackiemu. Ogółem w epoce wikingów było to ich drugie z kolei największe targowisko, ustępujące jedynie Hedeby. Historycy spekulowali, że Wolin mógł stanowić podstawy półlegendarnej historii o wikińskiej fortecy Jomsborg, która miała istnieć od lat 60. IX wieku po rok 1043. Zgodnie z sagami jomswikingowie byli grupą elitarnych wojowników stosujących się do wyjątkowego kodeksu zachowań i lojalnych wyłącznie wobec przywódcy. Podaje się, że kiedy zmarł ich ostatni jarl, Sigvaldi, większość jomswikingów odeszła, podążając do Anglii za bratem nieboszczyka, Thorkellem, gdzie mieli stanąć na wezwanie jako zaciekli huskarlowie Knuta.

Położony na Morzu Bałtyckim Wolin był wczesną słowiańską osadą, która w X i XI wieku stanowiła kluczowy punkt handlowy oraz placówkę wojskową dla wielu różnych grup. Gdy statki wikingów zaczęły przemierzać Bałtyk, osady takie jak Wolin stawały się coraz ważniejsze dla handlu (wikingowie nie zajmowali się wyłącznie plądrowaniem!) oraz zyskały znaczenie jako bazy dla wojskowych wypadów. Wraz z chrystianizacją miasto straciło wpływy i znaczenie, a jego sytuację dodatkowo pogarszały wielokrotne duńskie najazdy. Niemniej w późniejszym średniowieczu Wolin stał się jednym z miast-państw Świętego Cesarstwa Rzymskiego i stanowił część ważnego księstwa pomorskiego – średniowiecznego państwa, które obejmowało zarówno Niemców, jak i Słowian.

Miasto przechodziło z rąk do rąk w wyniku podboju i sukcesji; okupowali je Szwedzi, Krzyżacy i ostatecznie Prusy, czyli państwo, z którego wywodzą się współczesne Niemcy. Gdy Niemcy zostali pokonani w drugiej wojnie światowej, Wolin po raz kolejny zmienił właściciela – tym razem trafił w ręce współczesnej Polski.

Obecnie Wolin słynie z ochrony przyrody (na wyspie żyje stado żubrów) oraz z corocznego Festiwalu Słowian i Wikingów, organizowanego, by upamiętnić burzliwą historię miasta.